Vanochtend een buitje, maar de zon schijnt alweer volop. Dat is toch wel leuk aan het weer hier, het duurt nooit lang. We hebben eigenlijk slechts twee dagen gekend met de hele dag constant regen, één keertje in Wales en één keer op het eiland Skye. De rest van de regen waren echt buien van hooguit een uur en dan waaide het wolkendek weer open. Zo ook vandaag. We zijn richting Wick gegaan. Na zo’n kilometer of 5 linksaf naar Skirza Head. Je rijdt dan een onooglijk weggetje af wat schijnbaar uitloopt op een erf, maar TomTom laat dan zien dat de weg doorloopt. Dat doe je dan maar en verdomd er loopt een karrespoor verder. Dat eindigt dan heel abrupt op een rotsklomp, enigszins in een kom, het lijkt wel een kleine steengroeve. Maar je zit wel bovenop een klif, met een enorme scheur rechts die zo’n 50 meter landinwaarts gaat en toch gauw zo’n 80 meter diep is. Beneden hoor de zee klotsen, zien doen we niets want het is te steil en gevaarlijk. Aan de overkant zie je wel allerlei vogels broeden op de richels van de spleet. Heel apart. Was blij dat ik mijn auto nog kon draaien. Daarna in Sinclairs Bay een strandje opgezocht. Rennen was weer het parool. Lag een mooi zeilschip voor anker en voor de rest was er enorme stilte. Alleen de golven zijn te horen, maar deze deden dat vandaag in een enorm lui tempo. Samen met die zon op je gezicht, dan vallen de luiken al spoedig dicht. Daarna Wick bezocht, dorpje is het woord. Eén winkelstraat met 20 winkels. De plaatselijk super is net definitief gesloten, want net buiten het dorp hebben ze een nieuwe Tecso gebouwd en daar gaat iedereen nu naar toe. Na het winkelen, want wij gingen ook maar naar Tecso, naar Noss Head gereden. Daar was in het zicht van het lighthouse zoals we verwacht hadden, een picknickplaats. Maar daar was al een Duits gezin op neergestreken en er zijn natuurlijk grenzen. Klein stukje terug zijweggetje genomen en we hebben heerlijk gepicknickt in het veld naast het vliegveldje. In het veld daarnaast liep één koe. Toen we weggingen stonden er 40 koeien naast elkaar bij het hek. En maar kijken naar die honden en naar ons. Het spreekwoord is zo nieuwsgierig als een oud wijf. Van mij mag dat vanaf nu zijn : zo nieuwsgierig als een koe. Terug via een grote boog door het binnenland naar de camping. Mooi glooiend landschap met akkerbouw en veeteelt. Niet echt typisch Schots maar voor een dag in de week kan het ermee door. Morgen naar Thurso een nog een andere rondrit en dan naar Halkirk waar Highlandgames zijn. Ben zeer benieuwd. We hoorden van een lokale bewoner hier dat dit één van de grotere Highlandgames is. Ben nu nog benieuwder. Verder hebben we het wel zo’n beetje gezien hier in het noordoosten van Schotland. Het wordt tijd dat we gaan afzakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten