Droog en licht bewolkt als we wakker worden. Vannacht lichte regendruppels gehoord. Dat slaapt zo lekker. Maar nu uit de veren, lekker douchen onder een douche waar je zelf de temperatuur kan regelen en je niet steeds zo’n knop hoeft in te drukken. De dag begint goed. Op weg naar Fort George. Dat heeft Anita uitgekozen. Vlak voor Fort George een mooie plek aan het strand. Het is eb, dus de zee is zeker 400 meter ver. De honden zijn niet te houden en voor wij alle kiezels over zijn lopen zij al aan de waterkant. Het blijft heel lang ondiep dus ideaal voor de honden. Als zij na een uurtje uitgerend zijn naar de parkeerplaats van Fort George. Hoewel het een fort is van zo’n 250 jaar oud is er nog steeds een brigade in gelegerd van Schotse soldaten. In het fort lopen de toeristen en de soldaten dus door elkaar heen, heel apart. Op elke deur staat of het alleen voor het leger is of dat iedereen naar binnen mag. Fort is keurig onderhouden en behoorlijk groot. Volgens een Schot het grootste van de wereld, maar ik kan zulke beweringen nooit staven dus voorlopig houden we het maar daarop. Aan het eind van het fort staat een bordje met daarop uitkijk naar de dolfijnen en inderdaad we hebben ze gezien. Anita haar dag is nu helemaal goed. Door de verrekijker aanschouwt zij het gebeuren en af en toe moet ik haar temperen want anders komen de soldaten op haar gegil af. Bijna een uur naar de dolfijnen gekeken en het museum van de soldaten maar overgeslagen want de volgende bestemming is de distillerie van Benromach. Via kruip- en sluipweggetjes naar Forres gereden waar de distillerie is. Onderweg nog een paar wilde reeën gezien, dus voor Anita was het nu een topdag. Anita heeft de rondleiding gedaan, ik heb buiten met de honden gespeeld. Ik heb nou diverse cognacboeren al gezien en of ze nou geperste druiven distilleren of gerst of mout, op een gegeven moment geloof je het wel. Een paar leuke flessen gescoord en ben tijdens dit typen een Peat Smoke van 8 jaar aan het proeven en ik moet je zeggen: hij is niet vies. Daarna terug richting camping nog even gestopt bij het strand van Nairn waar het nu hoog water was, maar nog genoeg ruimte voor de honden om te rennen in de zee. Anita kookt heerlijke pasta en zo komt een mooie dag ten einde. Morgen wil Anita richting Loch Ness. We gaan het beleven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten