Het lijkt wel of ik automatisch vroeg wakker word, als we weer gaan rijden. Om 7.00 uur was ik al op en toen Anita terug kwam van de hondenuitlaat, zag zij mij met verbazing al naast de voortent staan. Dit resulteerde in een vertrektijd van 9.05 uur. Naar Lochinver zit eigenlijk maar één lastig stukje, omhoog en geen idee wat er op je afkomt, en jawel hoor juist op dat punt kwamen er twee tegenliggers. Dus dat betekent als zij zich in zo’n passing point hebben gewurmd dat ik bergopwaarts de zaak weer in beweging moet zien te krijgen. Nou de bus doet het perfect, kan zelfs nog doorschakelen naar zijn 2. Vanaf Lochinver een prachtige tweebaansweg met nauwelijks verkeer en schitterende uitzichten. Tussen Kylesku en Kylestrome is een brug over de Loch a Chairn-Bhain. Je kan de opritten van de veerpont nog zien uit de tijd dat de brug er nog niet was. Ook is er een monument bij die brug van een onderzeeërsbrigade die in de Tweede Wereldoorlog een supergeheime basis daar hadden. Veel historie hier, ook van niet zo lang geleden. Vanaf Scourie zie je weer regelmatig de zee en bij Rhiconich verandert de weg in een enkelbaansweg met passing places, maar hij is vrij recht en je hebt behoorlijk zicht. Je rijdt door een enorm weids dal met links en rechts bergen, vooral aan de rechterkant rijzen ze zo’n 8- tot 9honderd meter hoog op. Op de camping zagen we aan de deur van de receptie dat we standplaats nummer 11 hadden toegewezen gekregen. Wij kijken op nummer 11, niet al te breed, maar op de rand van een klif met zo’n 30 meter onder ons een weergaloos strand met een enorme branding. Dan maar geen voortent deze drie dagen, want de plek is erg mooi. Anita heeft inmiddels uitgevonden dat we hier op zo’n 4 km vandaan puffins (papegaaiduikers) kunnen zien. Dus dat wordt morgen wandelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten