Wederom had Anita haar zinnen gezet op wandelen. En het is al behoorlijk heet, zo’n 30 graden en een blauwe lucht. Elke Schot die je tegenkomt op de camping heeft het over het weer. Allemaal kijken ze schaapachtig naar boven alsof ze het zelf niet kunnen geloven dat het al een week mooi weer is. Noodgedwongen genieten we mee. Wat maakt het nou uit dat we 4 parapluus, 2 regenpakken, twee regenjacks, twee regenbroeken en twee poncho’s bij ons hebben? En dan vergeet ik nog de kaplaarzen en de waterdichte berg- en wandelschoenen. Gelukkig voor mij had Anita bedacht dat de Hollandse dame op de camping, Els heet zij, het misschien wel leuk zou vinden om mee te wandelen, want haar man, Loek, heeft niet zo’n geweldige conditie en is daarom ook niet zo’n wandelaar. Dus de dames aan de wandel en ik even gauw naar Balloch, de auto wassen. Zo, mijn auto is weer bruin i.p.v. grijs. Toen de dames terug waren gezellig geborreld en gegeten. De midgets waren er wel, maar de overlast viel mee. Dat spul werkt wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten