woensdag 13 juli 2011

Dag 42 Woensdag 13 juli 2011






Het wordt bijna afgezaagd, maar de ochtend begint heerlijk warm met een stralende zon. Lekker ontbijtje, beetje corvee en Anita heeft de route voor vandaag al bepaald. Klein stukje richting Skeabost en dan links omhoog naar Uig. Hoe je het uitspreekt weet ik niet, wij zeggen maar uch. Van welke kant je ook komt, je komt altijd van boven en dan zie je beneden Uig liggen in een baai. Zie de foto. Er vertrekt hier een veerboot, vandaar de korte pier. Als je het dorp weer uitrijdt heb een prachtig vergezicht over Uig en de baai. Natuurlijk gekeken naar zeehonden, dolfijnen, walvissen en zeearenden, maar hoewel de brochures je veel beloven is er weinig te zien. Het zal allemaal wel. De natuur is hier prachtig en indrukwekkend en dat is genoeg voor ons. We hebben al zeehonden gezien en mocht de rest zich ook nog vertonen dan zien we dat maar als een bonus. Na Uig weer zo’n mooie eenbaansweg naar Staffin Bay. Daar zagen we een mooi strandje. Toen we gelijk links de parkeerplaats op reden, het was nog een aardig eindje lopen, zagen we de koeien naast de auto liggen. Vandaar dat wildrooster!. Maar even verder zoeken. Bijna aan het eind van de baai een bordje met beach. Wederom zo’n smal karrespoor van asfalt en we reden helemaal om de klip heen en daar was een mooi strand en een ruime parkeerplaats. Waren al Engelsen met drie borders maar dat ging verassend goed. Hun Borders waren groter en best wel snel, maar als het op rennen aankomt door de branding is Sarah ze allemaal de baas. Ook Max want die flikker rent Sarah wel voorbij maar dan op het strand. Nadat de honden uitgerend waren lekker geluncht en toen maar weer verder met de route. Onderweg nog een paar keer gestopt voor diverse vergezichten en een schapenscheerder die volgens mij op dit moment dat ik het typ met rugklachten thuis ligt. Wat een klotebaan, zeg. En dan komen er ook nog van die bijdehante toeristen die vragen wat het record is, enz. Maar enfin, als toerist is het wel leuk, couleur locale zullen we maar zeggen. Terug in Portree nog een heerlijk ijsje gescoord en boodschappen gedaan en alweer is zo’n mooie vakantiedag omgevlogen. De wind is gedraaid dus nu gebruiken we de andere deur van onze voortent. Kregen trouwens te horen dat ie te breed is. Volgens deze campingbeheerder, hij doet dat een seizoen tegen minimumloon en gratis kamperen, is de normale breedte 2,5 meter en als je breder bent moet je dat zeggen. Nog nooit van gehoord, maar ik snap het wel: hij zat te hannessen met andere mensen die hij een plek moest geven en er moet 6 meter tussen i.v.m. de brandweervoorschriften en meneer kwam niet uit. Dat is dezelfde meneer die als antwoord op mijn opmerking dat de douche te heet stond vertelde dat hij daar niets aan kon doen en ik was de eerste die er over klaagde. Vervolgens stond hij binnen 5 minuten bij mijn tent en vertelde dat toen hij hem kouder zette, kennelijk kon hij dat dus wel, er allemaal mensen klaagde dat het te koud was. Fijntjes bedankte ik hem voor de moeite en zei dat ie vooral moest doen wat de meeste mensen wilden en dat het probleem kennelijk bij mij lag. En wat denk je? Ik ging vanmiddag douchen en de temperatuur was perfect. Zit nu te twijfelen of ik hem nogmaals moet bedanken want hij is wel erg groot en gevoel voor humor heeft ie niet. Ik denk dat ik hem maar met rust laat want hij liet al twee keer vandaag weten dat ie eigenlijk zijn vrije dag had, die goeierd. Nou je snapt het wel, het is hier dikke pret. Onze laatste act is die van Toren C, die twee asogrietjes in de lift. Anita begint dan en ik herhaal : Op zijn plat Amsterdams, wat sta je nou te kijken? Gelukkig begrijpen de buitenlanders hier geen snars van.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten