Het aftellen begint

Nu nog maar 5 dagen en dan zijn we weg. Alle spullen die in de auto moeten, staan klaar in de werkplaats. De caravan is ook klaar dus nu maar wachten. Anita moet maandag en dinsdag nog werken, woensdag aan het eind van de middag nog even naar de dierenarts en dan donderdagochtend wegwezen. Ik heb de bus nu een week weer terug en de storing heeft zich niet meer voorgedaan. Hoewel ze niets hebben gevonden heb ik toch het idee dat ze door alle circuits nog even na te lopen het euvel hebben verholpen. Zo niet, dan merken we dat vanzelf.

Tweede verandering

Al 8 jaar hebben we één luik aan de buitenkant om onder het bed te komen. Twee dagen geleden had Anita het idee dat een tweede luik wel handig is. Dus heb ik gisteren een luik gekocht en hij zit erin! Nu nog wat kleine afwerkingen onder het bed en dan doe ik dus echt niets meer aan de caravan.
De bus staat al een week bij de garage : krijg steeds een foutmelding waarna het motormanagement overschakelt op minder vermogen. Nu rijdt een monteur ermee met de computer aangesloten en zal je net zien, de storing komt er niet meer in. Ben benieuwd of ze nog wat gaan vinden. Zo niet dan kunnen we de bekwaamheid van de Engelse garages mooi testen als het nog een keer gebeurd.

De voorbereidingen

De voorbereidingen zijn nu in volle gang. Voor Agaath, een collegaatje van Anita die op ons huis gaat passen, moet ik nog een instructie schrijven, Waar zit alles, hoe werkt het, wanneer moet de vuilnisbak naar buiten, vissen voeren, enz.
De caravan staat inmiddels naast het huis, voorzien van een nieuw voorraam en nieuwe banden. Ook heb ik er Alkoklemmen ondergezet.

Het voordeel is dat ik mijn krik niet onder de achteras hoef te prutsen, maar ik kan er nu achter de band aan de zijkant bij. Je weet maar nooit met die lekkende banden. (Afkloppen)
De bus is een ander verhaal. Behalve nieuwe banden zijn daar ook de koppelingsplaten, de turbo en de versnellingsbak vervangen. Nog één kleine storing eruit en dan is ook hij klaar voor de rit naar Engeland.
We zijn nu de caravan aan het inrichten. Alleen al 30 kg aan kleren is er weggestouwd. De zware objecten zoveel mogelijk in de bus. Dan heb je het over 60 kg hondevoer, de voortent, de voorluifel, de stokken van de voortent, de stokken van de voorluifel, eten, drinken, een paar flessen whiskey, bergschoenen, slippers, laarzen, regenkleding, extra gastoestel, schotelantenne, statief van de schotel, stophout voor de caravan, verlengsnoeren, krik, gereedsschapkist, laptop, Ipad, enz.
Ik ga de combinatie nog wegen voor ik vertrek. Vorige keer was de auto 2540 kg en de caravan 1450 kg. Dus samen zo'n kleine 4 ton op de weg. Als ik dan de bergen door moet gebruik ik zo'n 1 op 8. Niet slecht voor zo'n dieseltje van 100 pk. 

De eerste verandering

Eén van de hoofdredenen om zo weinig mogelijk te plannen op vakantie is dat je zoveel mogelijk het gevoel wil houden vrij te zijn. En op vakantie verandert er vaak wat en een planning kan dan al gauw roet in het eten gooien. Dus hier het bewijs : nog voor we weg zijn is er al iets veranderd. Wij zijn nu van plan om op Hemelvaartsdag, 2 juni dus, te vertrekken. De avond daarvoor nog even naar de dierenarts voor de verplichte wormenkuur met aantekening in het hondenpaspoort en dan hebben we 48 uur de tijd om Engeland te betreden. Dus de volgende dag naar Calais, daar een camping voor de nacht en 's ochtends 3 juni op de boot naar Dover. Bestemming is een SVR-camping in Zuid Engeland, er zijn er drie niet ver van elkaar. We zien wel welke het wordt.