Het regent flink en het is niet warm. Kortom de ideale ingrediënten om je spullen in te pakken en verder te gaan. Eerste paar kilometer is het zo smal dat de caravan zowel links als rechts de hagen schuurt. Later blijkt een toplichtje manco te zijn, geeft niets ik heb een reserve. Ook moest ik een stadslichtlampje vernieuwen, deze vakantie staat op de één of andere manier in het teken van de lampjes. Dat brengt mij op dat andere lampje op het dashboard. Na zo’n 80 mijl had ie der weer zin in en de motor uitzetten gaf ook geen soelaas. Omdat ik nog steeds denk dat het die verwarmingsstiften zijn heb ik ze alle vier losgemaakt en vastgetapet. Hierna geen lampje meer gezien. Ik kijk het nog even een paar dagen aan. De rit ging via de zuidelijke rondweg om Londen, waar we regelmatig vast liepen in de file. Maar op de één of andere manier stonden we nooit lang stil en met een gemiddelde van zo’n 50 mijl hebben we het grootste gedeelte gereden. Daarna volgden de carriage dualway en nog later wegen die steeds smaller worden. We hadden onderweg wel steeds meer uitzicht op de omgeving en die is best wel fraai. Doet me een beetje denken aan de Ardennen. Veel heuvels en bossen afgewisseld door landbouwgrond en weiden waar vee rondloopt.
We zitten nu op een kleine camping bij een boer. Toen we aankwamen scheen de zon en dan ziet de wereld er heel anders uit. Het plaatsje heet Wookey, vlakbij Wells zo’n 20 km onder Bristol. Hier gaan we maar eens rondkijken en een wifiverbinding zoeken want het wordt hoog tijd dat we de berichten op het blog zetten. We zijn verwend in het vasteland waar bijna elke camping wifi heeft. Deze boer hier heeft nog geeneens een computer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten