Het regende nog steeds toen we wakker werden, maar tussen de buien door de voortent eraf en de caravan erachter gehangen en daar gingen we, op weg naar de Lakes. Eerst richting Llandudno en daar de snelweg op. Bijna de hele weg op de snelweg gereden, mooie zesbaanswegen en het schoot lekker op. Het was inmiddels droog en zonnig geworden, dat zag er goed uit. Vlak voor Kendal links de snelweg af richting Barrow in Furness. Zochten eerst een camping in Urswick maar die bleek er niet te zijn. Dat krijg je als je symbooltjes kopieert op je kaart. Toen zag Anita vanuit de hoogte een camping op het Isle of Walney, een schiereiland achter Barrow. Zo’n typisch Engels campinkje, alle caravans in slagorde, met één lege plek helemaal vooraan bij de ingang. Caravan afgekoppeld, op zijn plek gezet en dan gaat eerst de elektra erop. Shit, waar zijn de stopcontacten? No, sir, zei de Engelse dame, wij hebben hier geen elektriciteit. Daarom hebben wij allemaal zo’n windmolen. En toen ik keek zag ik inderdaad bij elke caravan zo’n windmolentje staan. Maar ik had geen zin om de hele avond daar te zitten zonder stroom, dus maar wachten op Anita die inmiddels op het strand liep te genieten met de honden. Op naar het volgende symbooltje op de kaart. We reden al loerend naar bordjes of caravans in het veld natuurlijk de afslag voorbij. Dan de volgende afslag maar. Op dat moment wordt de weg altijd smaller en het verkeer altijd drukker. Gelukkig was er een parkeerplaats van de plaatselijke bowlingclub. Draaien zou net kunnen als ik de caravan tussen twee auto’s kon krijgen. Dat lukte uiteindelijk, maar toen ik wegreed zwaaide de caravan toch tegen één van die auto’s aan. Resultaat: morgen vullen we (de Engelse eigenaar en ik) het schadeformulier in en kijk maar op de foto’s. Alsnog naar de gemiste afslag en dat was niet voor niets. Prachtig uitzicht, de mooiste doucheruimte tot nu toe en niet te duur. Morgen maar eens samen met de honden het strand verkennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten