Gisteravond nog even de honden uitgelaten op het slagveld van Culloden. Daar hebben in 1746 de Schotten en de Engelsen voor het laatst slag geleverd. De Engelsen wonnen en men zegt dat daar de meeste gesneuvelden ook begraven zijn. Vlaggen geven de aanvangposities aan en op tableautjes staan steeds de opstelling en het aantal mannen. Er staat ergens een bordje dat het een kerkhof is, maar ’s avonds laat iedereen zijn hond daar uit en aangezien wij ons altijd snel aanpassen, deden wij dat ook. Vandaag miezert het een beetje. Grijze lucht. Maar dat trekt wel open, zei Anita. En ze kreeg gelijk. Eerst even naar de garage om een afspraak te maken, daarna door naar Glen Affric. Daar een mooie wandeling gemaakt, Sarah liep hem twee keer, Max heeft hem vier keer gelopen. Door een Schot erop geattendeerd dat er boven op de berg een zeldzaam vogeltje zat. Broertje van de Grouse, maar dan mooier en zeldzamer. Op de berg hoorden we inderdaad de geluiden die hij beschreef, maar we hebben niets gezien. Na de wandeling een mooie picknickplaats gezocht en gevonden. Via kruip- en sluipweggetjes naar Fort George gereden om het mooie strand, Max had nog niet genoeg gelopen. Daarna ook weer binnendoor naar de camping. Kwamen onderweg nog een mooi spoorviaduct tegen en zagen nog een hertebokje lopen. Op de camping nog even ons verblijf verlengd en het is nu de hoogste tijd voor een borrel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten